Mabuk Judi
Bang Madi
/ Indonesia Media
Sekarang jamannya internet. Surat-suratan lewat electronic mail yang bisa langsung dibales, nggak usah nungguin tukang pos. Baca koran atawa majalah kagak usah keluar duit, baca aja di website. Kirim-kiriman SMS juga nggak usah lewat cellphone yang musti tiap kali bayar 25 sen, tapi gratis lewat Instant Messaging, bukan massaging lho y é ! Nonton teve atawa video juga bisa, bahkan sinetron dan lawakan banyak rekamannya di youtube.
Nah kalo dulu Mat Kelor cs sering pad é berantem rebutan nonton teve, sekarang dengan teknologi wi-fi, semuanyé bisa asyik sendiri-sendiri, modal laptop amé headphone dan sambungan DSL. Cuma kalo kebetulan adé orang Indonesia yang lewat dan ngelongok ke jendela apartemen, bisa geleng-geleng kepala ngeliat 4 anak mudé melototin laptop masing-masing dengan ekspresi yang berbeda-beda. Mat Kelor cengengesan mulu, nonton lawakan. Si Qodir kebalikannyé, bentar-bentar ngapus air mata, kebawa emosinyé gara-gara nonton sinetron. Jumadi tegang, karena nonton acara mistik. Hebatnyé orang kité, hantu pocong amé kuntilanak bisa direkam di video. Kalo bule mau motret vampir, pasti kagak ad é gambarnyé. Apé mungkin setan Indonesia seneng begayé ? Atawa idah kagak malu-malu lagi, sama amé pejabat dan anggota dewan kité yang nggak malu-malu nilep duit rakyat.
Yang paling nyebelin si Pepen. Sebab yang ditontonin acara goyang dangdut, mané bisa dié diem ajé kayak gedebog pisang ? Jadinyé sambil nonton sambil ikut joget dan nyanyi kenceng-kenceng. Kebetulan lagunyé enak, "mabuk lagi, ah, judi lagi !"
"Kira-kira kalo nyanyi, Pen ! Entar tetangga neleponin polisi. Dikirain adé pasien rumah sakit jiwa yang lepas !" hardik Jumadi yang mendadak hilang selera nontonnyé karena keganggu si Pepen.
"Entar tetangga orang Indonesia padé ngerubung ke sini. Dikirain elu teriak-teriak gara-gara menang lotto. Kalo adé orang kité yang mendadak jadi kaya, pasti banyak yang ngerasa kenal atawa ngerasa pernah sodara, " sambung Mat Kelor sambil cengengesan.
"Ah dasar tulang gue, tulang orang susah ! Dari jaman SDSB, Porkas ampék di sini Superlotto dan Megamillions, kagak pernah dapet !" sahut Pepen yang mendadak loyo, gara-gara gagal terus mau jadi orang kaya.
"Lha wong sudah tahu tidak pernah menang tapi kok bolak-balik masang terus, " celetuk si Qodir yang dari tadi diem ajé.
"Dir, orang yang kehilangan harapan itu sama ajé orang yang kagak punya masa depan, " jawab Pepen kagak mau kalah.
"Tapi masa depan itu tergantung pikiran, bukan lamunan, " kata Jumadi berfilsafat. "Kalo pikiran lu terang, otot lu jadi kuat, kerja keras, bisa jadi kaya. Tapi kalo ngelamun mulu jadi orang kaya, kapan benerannyé ?"
"Lagu yang elu nyanyiin tadi betul tuh, Pen. Biasanyé mabuk amé judi itu selalu sohib, nggak bisa dipisahin, " pancing Mat Kelor.
"Tapi mas Pepen kan tidak pernah minum-minum, mas. Jadi hipotesa mas, tidak benar, " bantah Qodir yang memang suka paké kata-kata yang njelimet. Kali biar dianggep pinter.
"Siapé bilang ? Mabuk kan bukan cuma soal alkohol. Bisa juga mabuk harta. nah kalo si Pepen sih selalu mabuk asmara, " samber Mat Kelor sambil cekakakan.
"Gue sih jangan sampek mabok-mabokan. Ketangkep polisi bica dicabut SIM gue. Pegimané bisa kerja di Amerika kalo kagak boleh nyetir mobil ?" katé si Pepen yang sering-sering bengal tapi akal-sehatnyé kadang-kadang jalan asal nggak lagi korsleting.
"Kalo di Indonesia mabok sambil nyetir masih aman. Tapi kalo di sini bahaya !" pancing Mat Kelor lagi.
"Maksud lu, Mat ?" tanya Jumadi kebingungan.
"Orang mabok di sini kebanyakan nabrak orang yang nggak bersalah sampek koit. Kalo di Indonesia orang mabok paling banter nabrak tiang listrik atawa kecemplung got !" samber Mat Kelor sambil tertawa terbahak-bahak.
|